لختی دگر

 وقتی زمان تولد پروانه ها فرامی رسد،خداوند قادر سوراخ وروزنه ی کوچکی رادرپیله ایجاد می کندوپروانه با تقلا وزحمت وتلاش زیاد ،روزنه راگشاد می کند وازپیله خارج می  شود وزندگی طبیعی خود راادامه می دهد.دانشمندی به جهت کمک به این پروانه های نازک بال ،چند پیله رابا دست بازکرد تا پروانه ها بدون زحمت به دنیا بیایند. با این اتفاق ،پیله ها سزارین شدند و پروانه ها به هیچ وجه قادر به پرواز نبودند.آن ها زمین گیربودند،فلج شده بودند.به لحاظ علمی وقتی پروانه درون پیله تقلا می کنند،ماده ای ازبدنشان خارج میشود که اگراین ماده دربدنش باقی بماند،این حشره کوچولوولطیف هرگز موفق به پرواز نخواهد شد.

سوال: کدام اصل تربیتی دراین داستان رعایت نشده است ؟ تحلیل نمایید؟