لختی دگر

به قول استاد باید به زبان شطحیات نوشت تا هم حق مطلب ادا شود و هم کسی نتواند نسبت به یک موضوع خاص موضع بگیرد.بعد از یک سال و اندی فعالیت در دنیای بی نقابان (اشاره به اشخاصی در عصر صفویه )و نوشتن کلی مطلب با وسواس خاص جز استاد گرانقدرم کسی به گذرگاهم سر نزد تا اندکی از کاربرد نوشته هایم در میان بی نقابان مشعوف شوم و این جای بسی تاسف است و هنگامی که اندکی از زبان سخنوران (شطح ) دور شدم و به دنیای بی نقابان تلنگری زدم ناگهان بی نقابانی از میان ۰۱۰۱ ها پیدا شده و مرا از نظرات خود نسبت به مطالبی که می نویسم آگاه کردند .باشد تا اینچنین ناجیانی بطور مستمر مرا مستفیض کنند.دادار دادگر نگهدار سخنوران .