در اندیشه ایرانی باستانی روزگاری بود که کل هستی دریای بزرگی بود به نام

وئورکشه ( دریای بی ساحل ) که بسیاری از محققان معتقدند منظور دریای

کاسپین - طبرستان - مازندران.... است . در میان این دریا جزیره ای بود و در

آن جزیره تنها یک درخت به نام درخت بس تخمک ، که تمام موجودات زندگانی

را از این درخت شروع کردند ، در تمام فرهنگها و در تمام ادوار تاریخ این درخت

هست ، درختی که ریشه در خاک و سر به ملکوت آسمان دارد و تنها راه

رسیدن به یزدان . عصایی که در دست پیر هر قوم دیده می شود نماد همین

درخت است ،مانند فیلم ارباب حلقه ها این درخت کم کم جای خود را به بیرق

درفش و علم داد .

دو روبانی که از پایین تنه تصویر اهورا مزدا خود نمایی می کند و به اشتباه عده ای

آن را پا های اهورا می دانند نیز نماد همین درخت و مسیر آسمانی است