ما قدرت سياسى را عمدتا به همان گونه ای می بينيم كه دولت دوست دارد: يعنى به صورتى يک پارچه! چرا؟ تا دچار اين توهم باشيم كه قدرت محكم و ماندنى است و به جز آدم هايى كه در رأس آن هستند، هيچ چيزی در آن عوض نمى شود. آن هايى كه در رأس اند جامعه را در كنترل خود دارند. هر آنچه كه حاكم تصميم بگيرد عملى مى شود. مى توان رؤسا را عوض كرد ولى نمى توان مدل كلى جامعه را عوض كرد: هر كسى كه به قدرت برسد جامعه و مردم را در كنترل خواهد داشت.در حقيقت اما ماهيت قدرت چيز ديگری ست. در هر جامعه ای قدرت مى تواند به سرعت عوض شود. قدرت مى تواند شكننده باشد يا باز-توزيع شود- به ويژه در جوامع غيردمكراتيک و استبدادی در تحليل نهايى قدرت در دست مردم است و مردم- كه متشكل از افرادی است كه هر كدام منبع قدرتى كوچكند، مى توانند از پيروی از دستورات صاحبان قدرت سر باز زنند.

"مبارزه ی مسالمت آميز ۵۰ نكته ی اساسى

سرديا پوپوويچ، آندره ميليوو يوويچ، سلوبودان دينوويچ

مركزاقدامات و استراتژی های مسالمت آميز

صربستان، بلگراد، ۲۰۰۶"